fot.Bruno Fidrych

Życiorys

Urodził się 23 listopada 1933 roku w Dębicy. Kompozycję zaczął studiować pod kierunkiem Franciszka Skołyszewskiego. Studia kontynuował w Państwowej Wyższej Szkole Muzycznej (obecnie Akademia Muzyczna) w Krakowie pod kierunkiem Artura Malawskiego i Stanisława Wiechowicza. Ukończył je w 1958 roku. W latach 1958-66 prowadził klasę kompozycji w Państwowej Wyższej Szkole Muzycznej w Krakowie. Działalność pedagogiczną kontynuował jako wykładowca w Volkwang Hochschule für Musik w Essen (1966-68) oraz  profesor Yale University w New Haven (1973-78). W 1968 roku kompozytor otrzymał stypendium w Deutscher Akademischer Austauschdienst w Berlinie. W 1972 roku został mianowany rektorem krakowskiej Akademii Muzycznej.

1959 - 1971

1959 - 1971

Pierwszy publiczny występ Pendereckiego na arenie międzynarodowej miał miejsce w 1959 roku na Międzynarodowym Festiwalu Muzyki Współczesnej Warszawska Jesień, gdzie zostały wykonane Strofy, jeden z trzech utworów, nagrodzonych na II Ogólnopolskim Konkursie dla Młodych Kompozytorów ZKP. Pozostałe utwory to Psalmy Dawida i Emanacje. Utwory te wzbudziły zainteresowanie wybitnych osobistości świata muzyki, co zaowocowało zamówieniami kolejnych kompozycji, zagranicznymi wykonaniami utworów, a artyście przyniosło sławę, jako jednemu z najbardziej pomysłowych kompozytorów, poszukujących nowatorskich efektów brzmieniowych i nowych sposobów notacji. W 1959 roku Penderecki skomponował Tren ofiarom Hiroszimy, jedną z najbardziej znanych i najczęściej wykonywanych kompozycji, za którą otrzymał w 1961 roku nagrodę UNESCO. Tren zapoczątkował pasmo sukcesów utworów: Anaklasis na Donaueschinger Musiktage w roku 1960, Polymorphii, Fonogramów i Psalmu w roku następnym, a w roku 1966, Pasji wg Św. Łukasza, pierwszego wielkiego dzieła w karierze Pendereckiego. Utwór ten został napisany na zamówienie Westdeutscher Rundfunk w Kolonii dla uczczenia 700-lecia katedry w Münster, w której był po raz pierwszy wykonywany 30 marca 1966 roku. W tym dniu narodził się nowy Penderecki. Wykonanie to odniosło niezwykły sukces i stanowi punkt zwrotny w karierze kompozytora.  Dzięki niemu Penderecki stał się najbardziej uznanym artystą od czasów Igora Strawińskiego. 

Kompozytor otrzymał w 1966 roku Grosser Kunstpreis des Landes Nordrhein-Westfalen za Pasję według św. Łukasza W następnym roku powstało kolejne wielkie dzieło chóralne Dies Irae, znane również jako Oratorium Oświęcimskie.
W latach 1968-69 Penderecki napisał pierwszą operę, Diabły z Loudun na zamówienie Opery w Hamburgu, gdzie odbyła się premiera w 1969 roku. W 1972 roku kompozytor otrzymał Grand Prix National du Disque Lyrique „Orphées d’Or” 1971, za najlepsze nagranie operowe dla Diabłów z Loudun, Pierwsze dzieło operowe Pendereckiego było wielokrotnie wystawiane na scenach operowych Europy i USA. W 2012 roku kompozytor dokonał rewizji opery. Powstała nowa partytura dzieła.
Kolejne wielkie dzieło Pendereckiego to Jutrznia. Pierwsza część kompozycji, Złożenie do grobu, została wykonana w katedrze w Altenbergu w 1970 roku. Część druga, Zmartwychwstanie, miała premierę rok później w katedrze w Münster. Wówczas na zamówienie ONZ Penderecki napisał kolejne dzieło oratoryjne, kantatę Kosmogonia. Premierę utworu uświetnili swą obecnością prezydenci, członkowie rodzin królewskich, i premierzy, a dzieło powszechnie okrzyknięto błyskotliwym i nadzwyczaj oryginalnym. W roku 1971 powstało De natura sonoris II dla Zubina Mehty. Tytuł utworu stanowi nawiązanie do poprzedniego „traktatu” Pendereckiego „o naturze dźwięku”, De natura sonoris I z 1966 roku.

1972 - 1987

1972 - 1987

W roku 1972 Penderecki rozpoczął karierę dyrygencką. Od tego czasu wciąż dyryguje największymi orkiestrami świata. Był pierwszym gościnnym dyrygentem Norddeutscher Rundfunk Orchester w Hamburgu i Mitteldeutscher Rundfunk Sinfonie Orchester w Lipsku. W latach 1987-1990 był dyrektorem artystycznym Filharmonii Krakowskiej. Od 1992 do 2000 roku pełnił funkcję Dyrektora Artystycznego Festiwalu Casalsa w San Juan (Puerto Rico). W 1997 roku został Dyrektorem Artystycznym orkiestry Sinfonia Varsovia. Od 1998 roku jest doradcą Beijing Music Festival w Pekinie, a  od 2000 gościnnym dyrygentem China Philharmonic Orchestra.

W 1973 roku Penderecki ukończył I Symfonię i poprowadził jej światową prapremierą w Peterborough (Anglia). Ponadto skomponował Canticum Canticorum Salomonis i Magnificat, bas solo, zespół wokalny, dwa chóry mieszane, chór chłopięcy i orkiestrę. Magnificat został napisany dla uczczenia 1200-lecia katedry w Salzburgu. Premiera utworu odbyła się na Festiwalu Salzburskim w 1974 roku pod batutą kompozytora. Drugie dzieło operowe Pendereckiego, Raj utracony oparte jest na libretcie Christophera Fry’a (wg Miltona). Utwór miał swą prapremierę w Lyric Opera of Chicago 29 listopada 1978 roku. W styczniu 1979 roku, Penderecki dyrygował sceniczną wersją Raju utraconego w Teatrze La Scala w Mediolanie i na zaproszenie Papieża Jana Pawła II dał koncert w Watykanie. Światowa premiera I Koncertu skrzypcowego odbyła się w Bazylei w kwietniu 1977 roku, solistą był Isaak Stern. Pierwszym wykonaniem II Symfonii dyrygował Zubin Mehta 1 maja 1980 roku w Nowym Jorku. Poprowadził jej wykonania również na festiwalach w Salzburgu i Lucernie podczas tournée po Europie.
Te Deum na głosy solowe, chór i orkiestrę, napisanym w latach 1979/80 Penderecki dyrygował podczas prapremiery w Asyżu latem 1980 roku. W roku 1981 Te Deum było wykonywane w Nowym Jorku, Berlinie, Warszawie i Paryżu. 11 stycznia 1983 roku, Penderecki poprowadził pierwsze wykonanie II Koncertu wiolonczelowego, z towarzyszeniem Filharmoników Berlińskich i solisty Mścisława Rostropowicza. Kolejne utwory to Koncert altówkowy (premiera 24 lipca 1983 roku w Caracas) i Polskie Requiem, które po raz pierwszy zabrzmiało 28 września 1984 roku. Utwór ten został napisany na zamówienie Radia i Państwowego Teatru Wirtembergii dla uczczenia czterdziestej rocznicy zakończenia drugiej wojny światowej. To jedno z najważniejszych dzieł Pendereckiego, a zarazem jedna z najdłużej pisanych kompozycji (krystalizacja utworu w pełnym kształcie zajęła 26 lat, a dzieło domknęła Chaconne in memoriam Giovanni Paolo II napisana w 2005 roku). Od czasu premiery to wielkie dzieło chóralne znajduje się na afiszach koncertowych filharmonii na całym świecie.
Światowa premiera trzeciej opery Pendereckiego, Czarnej Maski, opartej na sztuce Gerharta Hauptmanna, była punktem kulminacyjnym Festiwalu w Salzburgu w 1986 roku. Zaraz po niej nastąpiły wykonania w Wiedniu, i amerykańska prezentacja, która miała miejsce w Operze Santa Fe latem 1988 roku. Pieśń Cherubinów jest jednym z trzech dzieł zadedykowanych przez Pendereckiego Mścisławowi Rostropowiczowi. W odróżnieniu od dwóch pozostałych (Per Slava i Largo), utwór-prezent na 60 urodziny wybitnego wiolonczelisty miał służyć jubilatowi „do słuchania”, nie zaś „do grania”. Czyniąc ukłon w stronę rosyjskiego przyjaciela, Penderecki złożył również ukłon kulturze prawosławia, pisząc kompozycję na chór a cappella. W kwietniu 1987 roku Penderecki dyrygował podczas uroczystości nadania doktoratu honoris causa Uniwersytetu Madryckiego swoim nowym utworem, Veni Creator na chór a cappella. W tym samym roku otrzymał Nagrodę Karl-Wolfa z rąk Izraelskiej Fundacji Wolfa.

1988 - 1999

1988 - 1999

W 1988 roku Penderecki otrzymał nagrodę Grammy od National Academy of Recording Arts and Sciences za II Koncert wiolonczelowy, nagrany dla wytwórni ERATO z Mścisławem Rostropowiczem jako solistą. W listopadzie 1989 roku Lorin Maazel dyrygował IV Symfonią. Adagio, napisaną na zamówienie rządu francuskiego z okazji dwustulecia Rewolucji Francuskiej. Premiera czwartej opery Pendereckiego, Ubu Króla (wg Alfreda Jarry'ego) miała miejsce 6 lipca 1991 roku w Operze Monachijskiej. Pierwsze wykonanie Sinfonietty odbyło się w Warszawie 16 lutego 1992 roku w wykonaniu Sinfonii Varsovii pod batutą kompozytora. Utwór ten został ponownie wykonany w maju 1992 roku przez muzyków Orkiestry Filadelfijskiej i tego samego dnia na World Expo '92 w Sewilli. Kolejna nowa kompozycja Pendereckiego, Benedicamus Domino na chór męski a cappella, została po raz pierwszy wykonana w kwietniu 1992 roku na Festiwalu Wielkanocnym w Lucernie.V Symfonią Penderecki zrealizował zamówienie Międzynarodowego Towarzystwa Kulturalnego Korei. Dzieło miało uczcić 50-lecie wyzwolenia tego kraju spod okupacji japońskiej. V Symfonia miała swą światową premierę 15 sierpnia 1992 roku w Seulu. 

W 1992 roku Penderecki ukończył Koncert fletowy dedykowany Jean-Pierre Rampal'owi. Prawykonanie utworu przez tego artystę i Orkiestrę Kameralną z Lozanny odbyło się 11 stycznia 1993 roku w Lozannie pod dyrekcją kompozytora. W sierpniu 1992 roku Penderecki ukończył Benedictus na chór a cappella dla Maestro Lorina Maazela. Premiera Sanctus, ostatniej części Polskiego Requiem, ma miejsce w listopadzie 1993 roku w wykonaniu Królewskiej Filharmonii ze Sztokholmu. W roku 1995 Penderecki napisał dla Anne-Sophie Mutter II Koncert skrzypcowy Metamorfozy, którego premiera odbyła się w czerwcu 1995 roku. W tym samym roku odbyła się premiera III Symfonii z Orkiestrą Monachijską.
Siedmioczęściowa VII Symfonia Siedem bram Jerozolimy jest monumentalnym dziełem symfonicznym i kantatowo-oratoryjnym zarazem. Premiera tego utworu napisanego na 3000 lat Jerozolimy, odbyła się 9 stycznia 1997 roku w Jerozolimie. W luty 1997 Penderecki otrzymał nagrodę Crystal Award w Davos. Światowe prawykonanie  Hymnu do św. Daniiła, napisanego z okazji 850 lat Moskwy odbyło się 4 października 1997 w Moskwie. Premiera Hymnu do św. Wojciecha, skomponowanego dla uczczenia tysiąclecia Gdańska, odbyła się 18 października 1997 roku w Gdańsku. Prawykonanie Credo odbyło się w lipcu 1998 roku na Bach Festival w Eugene w stanie Oregon. Pierwsze europejskie wykonanie miało miejsce 5 października 1998 w Krakowie,  w ramach Festiwalu Krzysztofa Pendereckiego. Rok później nagranie Credo dla wytwórni Hänssler otrzymało prestiżową nagrodę AFIM Indie Award. 

W roku 1998 Krzysztof Penderecki został honorowym członkiem American Academy of Arts and Letters. W lutym 1999 roku otrzymał dwie prestiżowe Nagrody Grammy: za najlepszą kompozycję muzyki współczesnej (II Koncert skrzypcowy) oraz nagranie płytowe tego koncertu z Anne-Sophie Mutter i London Symphony Orchestra pod jego batutą. W grudniu 1998 roku otrzymał tytuł doktora honoris causa Uniwersytetu Jagiellońskiego w Krakowie. Kolejny honorowy doktorat odebrał na Uniwersytecie w Pittsburghu w kwietniu 1999 roku. 

2000 - 2012

2000 - 2012

23 stycznia 2000 otrzymał prestiżową nagrodę “Best Living Composer” na Światowych Targach Muzycznych w Cannes, a w październiku 2000 doktorat honoris causa na Uniwersytecie w Lucernie. Premiera II Sonaty na skrzypce i fortepian odbyła się w Barbican Hall w Londynie 29 kwietnia 2000, w wykonaniu Anne-Sophie Mutter i Lamberta Orkisa. 7 czerwca 2000 r. w Musikverein w Wiedniu, w prawykonaniu Sekstetu wzięli udział: Mścisław Rostropowicz, Yuri Bashmet, Dmitri Alexeev, Paul Meyer, Julian Rachlin, i Radovan Vlatković. Prawykonanie Concerto grosso odbyło się w czerwcu 2001 w Tokio pod dyrekcją Charlesa Dutoit z udziałem wiolonczelistów: Borisa Pergamenschikowa, Han-Na Changa i Trulsa Mørka. 9 maja 2002 roku odbyła się światowa prapremiera Koncertu fortepianowego napisanego na zamówienie nowojorskiej Carnegie Hall i Emanuela Axa. W światowej premierze wystąpił Emanuel Ax z Filadelfijską Orkiestrą pod dyrekcją Wolfganga Sawallischa. Premiera Largo na wiolonczelę z orkiestrą odbyła się  19 czerwca 2005 roku w Wiedniu,  w wykonaniu Mścisława Rostropowicza i Filharmoników Wiedeńskich pod batutą Seiji Ozawy.  Utwór został napisany na zamówienie Musikverein i zadedykowany Mścisławowi  Rostropowiczowi.  

6 czerwca 2005 roku w Luksemburgu odbyła się prapremiera VIII Symfonii na troje solistów, chór i orkiestrę,  zatytułowanej Lieder der Vergänglichkeit (Pieśni przemijania). W światowej premierze nowej symfonii wzięli udział: Olga Pasiecznik (sopran), Agnieszka Rehlis (mezzosopran) i Wojciech Drabowicz (baryton); Orkiestrą Filharmonii Luksemburskiej i zespołem Europejskiej Akademii Chóralnej dyrygował Bramwell Tovey. VIII Symfonia została napisana na zamówienie Rządu w Luksemburgu z okazji otwarcia nowej Sali Filharmonii- Josephine Charlotte Philharmonic Hall.

14 grudnia 2005 roku Profesor Krzysztof Penderecki został uhonorowany najwyższym polskim odznaczeniem – Orderem Orła Białego. 12 października 2006 roku w Rydze kompozytor otrzymał Order Trzech Gwiazd. We wrześniu 2007 roku artyście przyznano tytuł Honorowego Profesora Petersburskiego Konserwatorium im. M. Rimskiego-Korsakowa. W kwietniu 2008 r. Krzysztof Penderecki został uhonorowany Złotym Medalem Ministra Kultury Armenii i otrzymał dyplom Honorowego Profesora Państwowego Konserwatorium im. Komitasa w Erewaniu. 14 kwietnia 2008 roku Penderecki odebrał nagrodę „Orły 2008” za najlepszą muzykę do filmu Katyń Andrzeja Wajdy. 5 maja tego samego roku w Bremie pod batutą kompozytora i z Radovanem Vlatkovićem jako solistą odbyła się światowa premiera Koncertu na róg i orkiestrę Winterreise, a 22 listopada podczas jubileuszowego Festiwalu Krzysztofa Pendereckiego w Warszawie został po raz pierwszy wykonany III Kwartet smyczkowy kompozytora Kartki z nienapisanego dziennika. 

W 2009 roku Krzysztof Penderecki otrzymał Ordre de Mérite du Grand-Duché de Luxemburg oraz  Order Honorowy od Prezydenta Republiki Armenii. W tym samym roku skomponował Kadisz z okazji 65. rocznicy likwidacji łódzkiego getta. 9 września 2009 na Festiwalu Julian Rachlin&Friends w Dubrowniku odbyła się premiera Ciaccona na skrzypce i altówkę. W prawykonaniu udział wzięli Janine Jansen i Julian Rachlin.  Kompozytor został zaproszony do Komitetu Honorowego Komisji Obchodów Roku Chopinowskiego 2010 przy Ambasadzie RP w Lizbonie, Tokio i Rzymie.  W 2010 roku z okazji 200-lecia urodzin Fryderyka Chopina, Krzysztof Penderecki skomponował cykl Powiało na mnie morze snów … Pieśni zadumy i nostalgii na sopran, mezzosopran i baryton.  

14 stycznia 2011 w Warszawie miało miejsce prawykonanie utworu pod batutą Valery’ego Gergieva. 7 marca 2011 Robert Matthew Festing, Wielki Mistrz Zakonu Maltańskiego odznaczył Krzysztofa Pendereckiego medalem Grand’ Croix de L’ordre „Pro Merito Melitensi”. W tym samym roku kompozytor napisał nową wersję opery Diabły z Loudun, której wykonanie odbyło się w Kopenhadze 12 lutego 2013 roku. 
9 marca 2011 w Hanowerze odbyło się prawykonanie Duo concertante na skrzypce i kontrabas napisanego dla Anne-Sophie Mutter i Romana Patkoló. Premiera Koncertu podwójnego na skrzypce i altówkę, napisanego z okazji 200-lecia Musikverein w Wiedniu, w wykonaniu Janine Jansen i Juliana Rachlina miała miejsce w Musikverein w Wiedniu 22 października 2012 roku. Utwór został nagrany dla BR-Klassik. Polskie prawykonanie Koncertu odbyło się w dniu 79. urodzin Krzysztofa Pendereckiego w Poznaniu – Orkiestrę Filharmonii Poznańskiej poprowadził kompozytor, a solistami byli Fumiaki Miura (skrzypce) i Julian Rachlin (altówka). 

2013 - 2017

2013 - 2017

Rok 2013 był rokiem jubileuszu Krzysztofa Pendereckiego. Z okazji 80. urodzin odbyło się wiele koncertów i festiwali, na których wykonano utwory kompozytora: Sankt Petersburg, Wrocław, Wilno, Lwów, Kraków, Kuhmo Chamber Music Festival, Festival Pablo Casals w Prades, Schleswig-Holstein Festival, Ohrid Festival, Marlboro Music Festival. Koncerty odbyły się również w Koszycach, Berlinie, Bonn, Hanowerze, Ravello i Asyżu (Emilia Romagna Festival), Budapeszcie, Mińsku, Pradze, Pekinie (Beijing Music Festival), Nowym Jorku, Bostonie, Yale University School of Music, Seulu, Caracas i Erewanie. W dniach od 17 do 23 listopada w Warszawie odbył się festiwal, poświęcony muzyce Krzysztofa Pendereckiego, na który przyjechali tak wielcy artyści jak Lorin Maazel, Charles Dutoit, Valery Gergiev, Marek Janowski, Lawrence Foster, Long Yu, Leonard Slatkin, Alexander Liebreich, Rafael Payare, oraz czołowi polscy dyrygenci: Jacek Kaspszyk, Krzysztof Urbański i Gabriel Chmura. Spośród największych solistów i zespołów wykonujących muzykę Krzysztofa Pendereckiego, w festiwalu wzięli udział Anne-Sophie Mutter, Yuri Bashmet, Daniel Müller-Schott, Shanghai Quartet oraz wielu innych. W sierpniu 2013 podczas BBC Proms Maestro Dutoit  dyrygował Concerto grosso z Poyal Philharmonic Orchestra. W styczniu 2013 roku w Lipsku została wykonana Missa Brevis, napisana na zamówienie Bach Archiv z okazji 800-lecia chóru St. Thomas z Lipska.

21 maja 2013 w jubileuszowym roku 80. urodzin kompozytora miała miejsce inauguracja Europejskiego Centrum Muzyki Krzysztofa Pendereckiego w Lusławicach. 

W listopadzie 2013 roku odbyła się premiera niemiecko-polskiego filmu dokumentalnego Anny Schmidt o Krzysztofie Pendereckim „Droga przez labirynt”. Nakładem Wydawnictwa Literackiego ukazała się w tym samym roku publikacja „Pendereccy. Saga rodzinna”. W październiku 2013 roku w Zabrzu zainaugurowany został Międzynarodowy Festiwal im. Krzysztofa Pendereckiego „Poziom 320”. 13 grudnia 2013 w Carnegie Hall odbyła się światowa premiera La Follia, utworu na skrzypce solo, napisanego dla Anne-Sophie Mutter. 

W lutym 2014 roku kompozytor poprowadził cykl koncertów z Israel Philharmonic i The Gary Bertini Israeli Choir wykonując Polskie Requiem. Od 17 do 22 marca 2014 roku Krzysztof Penderecki  był kompozytorem rezydentem w Curtis Institute of Music w Filadelfii. Tego samego roku został odznaczony przez Prezydenta Republiki Estonii Orderem Krzyża Ziemi Maryjnej I Klasy. Światowa prapremiera Dies Illa na sopran, mezzosopran, bas, mieszane chóry i orkiestrę, napisanego z okazji 100-lecia wybuchu I Wojny Światowej, odbyła się 9 listopada 2014 roku w Brukseli w ramach specjalnego projektu „Thousand Voices for Peace”.
3 i 4 maja 2015 roku w ramach Musikfestspiele Saar w Niemczech odbyła się światowa premiera Concertino na trąbkę i orkiestrę, napisanego dla wirtuoza trąbki - Gabora Boldoczki.  26 czerwca 2015 roku w Manchesterze, Royal Northern College of Music przyznał Krzysztofowi Pendereckiemu tytuł Fellow of the Royal Northern College of Music.
W 2015 roku Penderecki skomponował Psalm Domine quid multiplicati sunt z okazji 100 rocznicy ludobójstwa Ormian. Utwór miał swoją premierę 26 maja 2015 roku w Carnegie Hall, a Hover State Chamber Choir poprowadziła Sona Hovahnnisyan. 1 października 2015 roku w Warszawie podczas Inauguracji XVII Międzynarodowego Konkursu Pianistycznego im. Fryderyka Chopina odbyło się prawykonanie Poloneza na orkiestrę symfoniczną, kompozycji Krzysztofa Pendereckiego napisanej na zamówienie Narodowego Instytutu Fryderyka Chopina.
9 czerwca 2016 roku w teatrze Nowa Opera w Moskwie zabrzmiała Pasja wg. św. Łukasza. Wykonanie poprowadził Jan Latham-Koenig. 31 października 2016 roku Maestro Penderecki został otrzymał doktorat honoris causa Uniwersytetu w Ulsan.  25 listopada 2016 roku Krzysztof Penderecki wraz z żoną Elżbietą Penderecką otrzymał Nagrodę Stowarzyszenia Architektów Polskich w uznaniu zasług dla architektury polskiej. 11 grudnia 2016 roku w Wigmore Hall w Londynie zabrzmiał po raz pierwszy Quartetto per archi No. 4. Kompozycja powstała na zamówienie Wigmore Hall przy wsparciu André Hoffmanna. Najnowszy kwartet smyczkowy Pendereckiego powstał z myślą o Belcea Quartett, zespołu który dokonał jego prawykonania.
Od 3 do 5 lutego 2017 roku w Auditorio Nacional de Musica w Madrycie odbyły się koncerty z udziałem Orquesta Nacional de Espana pod batutą Krzysztofa Pendereckiego. Solistami w Concerto grosso byli: Gautier Capucon, Daniel Muller-Schott oraz Adolfo Gutierrez-Arenas. 8 lutego 2017 roku Elżbieta i Krzysztof Pendereccy zostali uhonorowani Nagrodą im. prof. Aleksandra Gieysztora za szczególną dbałość o edukację muzyczną na najwyższym poziomie oraz prowadzoną od lat działalność na rzecz popularyzacji dziedzictwa muzyki klasycznej w Polsce i powołanie do życia Europejskiego Centrum Muzyki Krzysztofa Pendereckiego w Lusławicach.  12 lutego 2017 roku Krzysztof Penderecki otrzymał nagrodę Grammy w kategorii „Muzyka chóralna” za album „Penderecki conducts Penderecki”, na którym znalazły się Dies illa, Hymn do św. Daniiła, Hymn do św. Wojciecha i Psalmy Dawida. 25 lutego 2017 roku podczas Festiwalu Casalsa w Puerto Rico zostało wykonane Credo. Solisów: Iwonę Hossę (sopran), Agnieszkę Rehlis (mezzosopran), Karolinę Sikorę (mezzosopran), Rafała Bartmińskiego (tenor), Tomasza Koniecznego (bas) oraz Coral Filarmónica de Puerto Rico i Coro de Niños de San Juan poprowadził Maestro Krzysztof Penderecki.

Tytuły, nagrody i wyróżnienia

Doktoraty Honoris Causa

Nagrody i wyróżnienia